Θεολογικό μήνυμα συμπαράστασης, απο τον κ.Μιχαήλ Μαρούδη

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΛΑΥΡΑ ΣΒΙΑΤΟΓΚΟΡΣΚ

Ο Θεολόγος κύριος Μιχάλης Μαρούδης, απόφοιτος του εννιαίου Εκκλησιαστικού Λυκείου Αθηνών και της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής σχολής Αθηνών, μίλησε αποκλειστικά στην Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων, η οποία  μεταφέρει το μήνυμα συμπαράστασής του.

Η δήλωσή του: 

Με βαθιά συγκίνηση και μεγάλη θλίψη πληροφορηθήκαμε τα όσα τραγικά συνέβησαν στην Ιερά Λαύρα του Σβιατογκόρσκ. Ένας μοναχός έχασε τη ζωή του και δύο ακόμη άνθρωποι τραυματίστηκαν.

Μπροστά σε μια τέτοια ανθρώπινη τραγωδία, πραγματικά τα λόγια μοιάζουν φτωχά.
Σκεφτόμαστε τον άνθρωπο που έφυγε. Έναν άνθρωπο που είχε επιλέξει να αφιερώσει τη ζωή του στον Χριστό, να ζήσει μέσα στη σιωπή, την προσευχή και την άσκηση. Έναν μοναχό που άφησε πίσω του τα του κόσμου για να αναζητήσει τον Θεό και να προσεύχεται, όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά για όλους μας.
Και είναι βαθιά οδυνηρό ένας άνθρωπος που έζησε μέσα στην προσευχή να φεύγει από αυτή τη ζωή μέσα σε μια τόσο τραγική στιγμή.

Αυτή την ώρα δεν χωρούν αντιπαραθέσεις, ούτε λόγια που διχάζουν. Χωρά μόνο η προσευχή και η αγάπη.
Προσευχόμαστε ο Κύριος να αναπαύσει την ψυχή του κεκοιμημένου μοναχού και να τον δεχθεί στην αγκαλιά Του. Να δώσει παρηγοριά σε εκείνους που τον γνώρισαν, στους αδελφούς του στη Λαύρα και σε όλους όσοι σήμερα πενθούν.

Προσευχόμαστε ακόμη για τους δύο τραυματίες. Για τους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται, για τις οικογένειές τους που αγωνιούν και περιμένουν ένα καλό νέο. Είθε ο Θεός νατους χαρίσει δύναμη, θεραπεία και γρήγορη επιστροφή στους δικούς τους ανθρώπους.

Η Εκκλησία δεν μπορεί να μένει αδιάφορη μπροστά στον ανθρώπινο πόνο. Όποιος κι αν είναι ο άνθρωπος που υποφέρει, όπου κι αν βρίσκεται, όποια κι αν είναι η καταγωγή του, ο πόνος του γίνεται και δικός μας πόνος. Γιατί απέναντί μας δεν έχουμε έναν «άλλον», αλλά έναν άνθρωπο. Έναν αδελφό. Μια ζωή που έχει ανεκτίμητη αξία ενώπιον του Θεού.

Ο Χριστός δεν μας ζήτησε να αγαπάμε μόνο όσους συμφωνούν μαζί μας. Μας ζήτησε να αγαπάμε ακόμη και εκεί όπου υπάρχει πληγή, φόβος, πόνος και διχασμός. Και ίσως αυτό είναι το δυσκολότερο, αλλά και το πιο αληθινό μήνυμα του Ευαγγελίου.

Σε έναν κόσμο που έχει κουραστεί από τον πόλεμο, τη βία και το μίσος, ας μην επιτρέψουμε στον πόνο να γίνει άλλη μια αφορμή για περισσότερο μίσος. Ας γίνει αφορμή για περισσότερη προσευχή, περισσότερη ανθρωπιά και περισσότερη αγάπη.

Ο Θεός να αναπαύσει τον κεκοιμημένο μοναχό.
Να θεραπεύσει τους τραυματίες.
Να στηρίξει τους πατέρες της Λαύρας.
Να παρηγορήσει όσους πενθούν.

Και πάνω απ’ όλα, ο Θεός να χαρίσει ειρήνη στην Ουκρανία, ειρήνη στις καρδιές των ανθρώπων και ειρήνη σε ολόκληρο τον κόσμο.
Γιατί κάθε ανθρώπινη ζωή που χάνεται είναι μια πληγή που δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους...

Προηγουμένως η ΕΟΔ, έγραψε: Π. Γεώργιος Κατσαούνης: Θλίψη για το γεγονός στην Λαύρα του Σβιατογκόρσκ

Читайте также